Taal van de ziel
Ik ben Karin Toma — en voor mij is kunst niets minder dan een taal van de ziel. Kleuren zijn voor mij geen oppervlakkige tinten op doek; het zijn vibraties van liefde en licht, een woordloze taal die direct het hart raakt en de verbondenheid toont tussen alles wat leeft.
Wanneer ik het werk van Vincent van Gogh en de manier waarop hij leefde en werkte onder ogen zie, voel ik een diepe resonantie. In het boek Stranger on the Earth: A Psychological Biography of Vincent van Goh, geschreven door Albert J. Lubin, wordt Van Gogh beschreven als iemand die als een vreemdeling op aarde leefde — voortdurend zoekend naar zingeving, naar verbinding, naar antwoorden die met woorden niet te geven zijn. Het raakt me om te zien hoe zijn intensiteit in kleur en emotie zijn verlangen weerspiegelt om contact te maken met het universum en met de diepste kern van het bestaan.
Mijn eigen benadering van schilderen voelt voor mij als een antwoord op die innerlijke zoektocht. Ik geloof dat er een punt is aan de horizon waar hemel en aarde elkaar raken en in elkaar overvloeien — een plek waar eenheid, liefde en solidariteit voelbaar zijn. In mijn werk probeer ik die wereld te vangen en zichtbaar te maken. Kleuren zijn voor mij de taal die ons herinnert aan onze verbondenheid met de aarde, de natuur en het hele universum.
In series zoals The Search en Hope for More zie je deze reis terugkomen: niet alleen de zoektocht in de buitenwereld, maar vooral de beweging naar binnen. Ik geloof dat echte creativiteit begint wanneer we de controle loslaten, ons intuïtieve zelf toestaan om te spreken en ons innerlijke kind durven te ontmoeten. Creativiteit is geen techniek, maar een proces van overgave aan het onbekende — en in die overgave vinden we onze kracht terug.
Voor mij is kunst een middel om te helen, te verbinden en te transformeren. Het is een uitnodiging om het onderscheid tussen „ik” en „niet‑ik” los te laten en te erkennen dat we allemaal deel uitmaken van één groot geheel. Het is een ruimte waar het onbewuste zichtbaar kan worden, waar pijn wordt gespiegeld, en waar rust en inzicht kunnen ontstaan. Net zoals Van Gogh zijn innerlijke wereld met intense kleuren en penseelstreken zichtbaar maakte, probeer ik met mijn werk een deur te openen naar dat wat vaak niet in woorden kan worden gevangen.
In mijn atelier nodig ik iedereen uit om deze reis mee te maken — niet als traditionele les, maar als gedeelde ruimte om te ontdekken, te experimenteren en jezelf te ontmoeten in kleur. Hier werk ik naast jou, faciliteer ik jouw proces en help ik je de kunstenaar die in jou aanwezig is te laten ontwaken.
Van Gogh’s intensiteit en mijn eigen zoektocht naar verbondenheid zijn misschien verschillend in expressie, maar ze delen een kern — het verlangen om het onzichtbare zichtbaar te maken, om via kunst een taal te spreken die ons herinnert aan wie we werkelijk zijn.
Kunst is geen vlucht uit de werkelijkheid, maar een uitnodiging om die werkelijkheid dieper te ervaren — met open ogen, open hart en een bewustzijn dat kunst ons kan laten zien wat we al in ons dragen.
Karin Toma